Το «εργαστήριο σκέψης» συνιστά έναν ανοικτό χωρόχρονο σκέψης και πράξης που δοκιμάζει την εμπειρία ενός διαφορετικού παραδείγματος στην παιδεία και τον πολιτισμό. Στόχος του “εργαστηρίου” να αφυπνίσει μια διάθεση αναζήτησης, διερεύνησης και πειραματισμού, όσον αφορά τη σχέση φιλοσοφίας, επιστήμης, τέχνης και τεχνολογίας και να προσφέρει ένα είδος προσανατολισμού και μια παραγωγική δυνατότητα στο σύγχρονο άνθρωπο.





Στο αυτοοργανωμένο «εργαστήριο σκέψης» λειτουργούν εργαστήρια μαθητείας και στοχασμού στα οποία τα μέλη τους μορφώνονται σε διάφορα γνωστικά αντικείμενα, όπως φιλοσοφία, κοινωνικές επιστήμες, θεωρία της λογοτεχνίας, θεωρητική φυσική, λογική και μαθηματικά, όπως επίσης και εικαστικές τέχνες. Η παιδαγωγική φιλοσοφία που έχει επιλεγεί, προωθεί στην διδακτική Πράξη την διεπιστημονική και ολιστική θέαση της γνώσης. Η επικοινωνιακή μέθοδος που χρησιμοποιείται ως διδακτική μεθοδολογία, αξιοποιεί και συνδυάζει θεωρητικές αρχές και πρακτικές των επιστημών της αγωγής, της εκπαιδευτικής ψυχολογίας όσο και της ψυχοδυναμικής της ομάδας. Μέσω αυτής της διαδικασίας: α) αναπτύσσεται μια πολυ-τροπική μέθοδος έρευνας και διδασκαλίας, β) καλλιεργείται η εμπειρία της ανοικτής και ποιητικής σκέψης, γ) αναδεικνύεται και ενισχύεται η μετοχική ηθική και ο στοχαστικός βίος.

Το “εργαστήριο σκέψης” διενεργεί μαθήματα και στον άυλο χώρο του internet μέσω τηλεδιάσκεψης. Επίσης, κείμενα και εργασίες που παράγονται στα πλαίσια των μαθημάτων και των σεμιναρίων, αποστέλλονται σε όλους όσοι -ες ενδιαφέρονται και θέλουν να ενημερώνονται για τις εργασίες μας..

Πέραν από την μορφωτική-παιδαγωγική διάσταση, το «εργαστήριο σκέψης» οργανώνει, αναπτύσει και συμμετέχει σε: α) καλλιτεχνικές δράσεις (εικαστικές, μουσικές και θεατρικές ομάδες) και β) πολιτιστικές δράσεις (κινηματογραφική λέσχη, λέσχη χορού), γ) κοινωνικές δράσεις (ιατρείο πρωτοβάθμιας παροχής υπηρεσιών υγείας, φροντίδας και συμβουλευτικής υποστήριξης ευπαθών ομάδων του πληθυσμού), δ) τεχνολογικές δράσεις (παραγωγή καινοτόμων τεχνολογικών υπηρεσιών που χρησιμοποιούνται ως εποπτικά μέσα στη διδακτική πράξη).

The "Laboratory of thought", an open space-time of thought and action that tries the experience of a different example in education and culture. In the self-organised “laboratory of thought” there is a multitude of activities, such as workshops of apprenticeship and reflection in which their members are educated in various cognitive objects, such as philosophy, social sciences, theory of literature, theoretical physics, logic, mathematics and visual arts.



The pedagogical philosophy that has been selected, promotes an interdisciplinary and holistic view of knowledge in the teaching process. The communication method used as a teaching methodology, utilizes and combines theoretical principles and practices of sciences such as pedagogy, educational psychology and psycho-dynamics of the group. Through this process: a) a multi-paradigmatic method of research and teaching is developed, b) the experience of open, multi-way and poetic thinking is cultivated, c) participial ethic/ethics is enhanced and innovative ways of expression, creativity and co-existence, which attempt to offer a productive orientation to modern man, are produced.

Besides the, cultural-pedagogical dimension, the “laboratory of thought” organizes, developes and participates in: a) social actions (medical practice providing free primary health care and counseling of vulnerable groups of the general population), b) artistic activities (artistic, musical and theatrical teams and c) cultural activities (cinematographic club, dancing and choreographic club), d) technological activities (production of innovative technological services used as supervisory means through the teaching process).